Tuesday, August 10, 2010

కవ్విస్తూ కలవరం కాదంటే చలి జ్వరం

ఆనంద రూపమై ఆహ్వాన దీపమై
అలరించినావే ఆదరించుట మాని
ఆరులో చేరి సెలయేరులా పారి
చేదిరేనే నా మది చేరునా నీ ఎద
నా ఆణువణువూ అలజడి ఆపునే నీ వాడి
సాగర తీరాన పుట్టిన ప్రళయం
సాగిస్తున్న పయనం నీ పరిణయంతో పతనం
నువ్వు నాటిన విత్తు నన్ను చేస్తుందే చిత్తు
నా మీద ఒట్టు ఇది కాదంటే తిట్టు
నీ గుట్టు రట్టు చేయవే నాకు తెలిసేట్టు
నీ రూపుకై నా చూపు కాస్తుందే కాపు
నిథమూ నిను కోరే నిలిచి వుంటున్ననే
నిలవవే నెరజాణ నా కనులలోనా............

No comments:

Post a Comment